Fietsroute de Groene Weg - 2008

Het is de een na laatste dag. Dat geeft een apart gevoel. Morgen zijn we weer thuis. Dat is toch wel leuk geweest dat we de route omgedraaid hebben. Als de tocht afgelopen is, zijn we meteen weer in ons eigen huis. Maar de tocht van vandaag. We hebben Den Bosch goed verlaten en zijn afgestevend op de grote rivieren. We hebben een pontje gehad in Nederhemert Zuid, Nederhemert Noord en Brakel. En bij Vianen zijn we over de brug over de Lek gegaan. Zodoende zijn we door de mooie Bommelerwaard gefietst. De dakgoothoogte van de huizen is op de hoogte van de dijk , waar wij op reden. En door de Betuwe met veel mooie grote boerderijen. We hadden een hotel besproken in Harmelen om te gaan overnachten. Maar om Harmelen te vinden hebben we verschillende keren de weg moeten vragen. Zo van: Kunt u mij de weg naar Harmelen vertellen, meneer. De Leidse Rijn gevolgd en na nog een keer vragen zijn we weer op de plaats van bestemming aangekomen.

Vanuit Nederweert vertrokken. De plaats Nederweert is groter dan we dachten. Een heel stuk langs het Zuid-Willemskanaal gefietst. We dachten de Landelijke Fietsroute hier makkelijk te kunnen oppakken, dit was niet het geval. Alweer gedonder op de achtergrond. Toch niet weer onweer? En ja hoor. Het donderen kwam steeds dichterbij. In Someren, voorbij Berkvens deurenindustrie bv en Verwo bv gefietst. In een fietscafé een heerlijk kopje koffie gedronken en toen barstte het onweer en de regen los. Gelukkig zaten wij heerlijk binnen en hadden wij daar geen last van. Bij ons vertrek was het droog en de regenkleding kon weer in de tassen. In Someren de route via de fietsknooppuntroute opgepakt en hiermee kwamen wij voortreffelijk in het centrum van Eindhoven. Hier hebben wij de lunch gebruikt en nu eens geen picknick. We hadden enkele knooppunten opgeschreven hoe we verder de stad uit moesten fietsen richting ’s Hertogenbosch. Dit leek goed te gaan, totdat wij geen goede bordjes meer tegenkwamen en vastliepen in een wijk bij Son en Breugel. Hier maar eens de weg gevraagd. We moesten terug om via de Boschweg Eindhoven te verlaten. De Boschweg waren wij enige tijd daarvoor overgestoken. En enige  omzwervingen kwamen wij dan toch bij de Boschweg. Daarna uitsluitend naar de fietsbordjes gekeken om zo in ’s Hertogenbosch te eindigen. We hebben wel eens gemopperd op de aanwijzingen in Frankrijk, maar dat was eigenlijk zeer goed beschreven. Den Bosch ziet eruit als een hele gezellige stad. Maar eerst maar een slaapplaats gezocht en dat lukte gewoon in het centrum. Tegenover de Sint Jan een lekker pilsje gedronken en daarna het centrum verkend. In de Korte Putstraat bij Bruschetta buiten zitten eten, heel sfeervol. Deze straat staat vol met tafels en stoelen en er zitten misschien wel 20 restaurants. Eén en al gezelligheid. Daarbij kwam nog dat vanavond de laatste avond van de avondvierdaagse was. Na afloop hiervan kwamen diverse drumbands al spelend door de straten rondom ons. Voortreffelijk dus.

In Maastricht was het deze morgen net zo slecht als in de rest van Nederland, naar wij gehoord hebben. Het was donker door de donkere wolken. Eerst het ontbijt in de stationsrestauratie en daarna het ophalen van onze fietsen uit de stationsstalling. Een half uurtje gewacht en vertrokken met de regenkleding aan. Inmiddels was het wat lichter geworden. Het werd echter weer donker toen we in een bos reden. Het leek wel nacht. Het bleef vervolgens tot half een hard regenen. ’s Middags werd het heerlijk fietsweer. We hebben nu niet de groene weg als richtinggever. We volgen nr 7 van de Landelijke Fietsroute. Later zullen we nog een stukje van LF nr 4 en van LF nr 24 volgen. We hebben vandaag de linkerzijde van de Maas, dus de Belgische kant gevolgd. In Maaseik hebben we Lourdesgangers uit Noord-Holland gesproken. Dit is de eerste keer dat we gehoord hebben dat mensen op de fiets daar naar toe gaan. Gelukkig zijn de weersverwachtingen voor morgen wat beter.

Zo de laatste dag van de officiële route. We begonnen met een heerlijke temperatuur en konden zowaar zonder jack aan fietsen. Dit is lang geleden zonder jack fietsen. Gewoon lekker. Het bleef wel niet zo de hele dag maar dat wisten we toen nog niet. Vannacht waren we wakker geworden van een hevige storm. Het raam maar dicht gedaan en daarna weer heerlijk geslapen. Het was ’s ochtends vrijwel windstil en in de loop van de dag kwam er wel wat wind en zo nu en dan wat regen, maar de temperatuur bleef heerlijk. De tocht van vandaag ging door enkele interessante plaatsen. Zoals Limbourg met zijn tweelingstad Dolhain. Hier is veel historie: de vestingstad, waarvan de vestingmuren vrijwel verdwenen zijn. Vanuit Limbourg werd in het verleden, tot 1288, ook Nederlands Limburg bestuurd. Verder koffie gedronken bij de cisterciënzers-monniken in Abbaye Val-Dieu en hier ook de kerk bezocht. Aan twee zijden glas in lood ramen en een andere zijde geheel dicht. Net voor Mesch was er een onduidelijke aanwijzing en toen wij onze aanwijzing aan een mevrouw voorlegde, vertelde ze dat ze al vele keren verteld had aan fietsers dat ze via het aangelegde fietspad tussen het bieten-, aardappelen- en grasland door konden fietsen naar Mesch. Onderweg kwamen wij nog een tweetal bepakte fietsers tegen. De klimmen vandaag waren kort en we daalden steeds verder af tot Maastrichtniveau. Via een fietspad langs de Maas langs het provinciehuis van Limburg naar het station gefietst en hier een foto gemaakt. Een hotel gezocht en daarna de fietsen in de fietsenstalling bij het station in de stalling gezet. Lekker een douche genomen en daarna het wel verdiende pilsje. Nu zitten wij heerlijk op het Vrijthof aan een goed gekoeld wit wijntje. Proost allemaal.

Kees en Ank veel plezier in Noorwegen en de groeten aan Gé en Ellen. Jan en Bertie een hele fijne vakantieweek toegewenst.

Vanuit het geweldige Chambre d’Hote adres, op aanraden van de gastheer, de snelste weg naar de route teruggenomen. Geen andere weg nemen, want dan hadden we 10 km bij Trois Ponts moeten klimmen. We hadden wel genoeg klimmen op het programma voor vandaag. Het was een heel mooi deel van de Ardennen waar we vandaag doorgereden zijn. Doordat we het hoogste punt van de route hebben beklommen: Col de Rosier, 556 meter hoog, zijn we nog een keertje in een mooie omgeving terecht gekomen. De afdalingen hebben we langzaam gedaan om nog langer van de mooie vergezichten te kunnen genieten. De klim naar de col ging mooi geleidelijk aan. We waren nog niet klaar met klimmen. Er volgden nog enkele kuitenbijters. We zijn gestopt in Jalhay, de hoofdplaats van de gemeente. Gisteren in Lierneux (ook een hoofdplaats) was geen restaurant of winkel. Hier is van alles, maar we slapen in een gesloten hotel en het eten komt uit de supermarkt, omdat de 3 eetgelegenheden dicht zijn. Morgen nog de laatste klimmetjes in de Ardennen en dan besluiten we morgenavond onze Groene Weg route in Maastricht en gaan we over vlakke wegen verder richting huis.

Zomaar Luxemburg uitgefietst en België binnen, zonder dat wij er iets van gezien hebben. Vanuit Wiltz een fietspad gevolgd richting Bastogne. Zo weer heerlijk door bossen en langs beekjes gefietst. Het fietspad met een vals plat fietste toch zo goed, dat wij de ene plaats voor de andere plaats aanzagen en lekker doorpeddelden. Je begrijpt het al, de verkeerde route. Er volgde geen dorp meer zoals in het boekje genoemd, we zaten in het bos en zagen alleen af en toe een dorp op afstand. Toen er eindelijk een mogelijkheid was om te kijken waar wij zaten bleek dat wij duidelijk niet goed zaten. Op de kaart een aansluitende route naar onze route uitgestippeld en in de regen naar Longville gefietst. Vanuit Longville, waar wij eerst in een bushokje nog even de route gecontroleerd hadden, naar boven gefietst. Boven aangekomen bleek dat wij allebei onze bril in het bushokje hadden laten liggen. Naar beneden gevlogen, brillen uit het bushokje gepakt en weer op weg naar boven. Zo veel tijd verkwist en extra kilometers gemaakt.

Toen wij dan eindelijk in het dorpje Bourcy aankwamen, eerst maar even koffie gedronken in een café. Halverwege de middag kwamen de klimmen waarover in het boekje melding was gemaakt. Deze drie toppen konden wij goed bedwingen en we hadden besloten om in Lierneux gebruik te maken van een Chambre d’Hote. Wel gebeld maar geen gehoor. Later nog eens geprobeerd en hetzelfde liedje. Een hotel een paar kilometer verder, ook geen gehoor. In het dorp aangekomen naar het office de toerisme gefietst. Dit kantoor was gesloten. Er kwam een man aanrijden en aan hem gevraagd of hij een overnachtingsadres wist. Hij belde twee mensen en beide konden hem niet helpen. Na raadpleging van een telefoonboek en het plegen van nog een telefoontje, konden wij in Reharmont terecht, echter zonder maaltijd en ca. 6 kilometer verder, vanaf de route. Het bleken wel 9 kilometers te zijn en de naam van het plaatsje geeft het al aan, boven op de berg. Dus nog maar een klim gedaan en na twee keer vragen eindelijk op onze slaapplaats aangekomen. Hier stond ons een verrassing te wachten. Een prachtige vakantiewoning en de open haard werd aangestoken. Er werd gevraagd of wij al gegeten hadden, wat niet het geval was, geen restaurant gezien. Maar wij hadden onze noodvoorraad bij ons dus geen probleem. Er werd gevraagd of wij toch niet wat brood met een omelet zouden willen. Dit aanbod met beide handen aangenomen en heerlijk op het terras opgegeten. Met zelfs nog een lekker pilsje erbij. We zien morgen wel weer verder hoe we op de route moeten komen.

Vertrokken door vanuit het centrum af te zakken naar de buitenrand, waar we het fietspad weer opgepakt hebben om langs de Alzette de stad op een makkelijke manier te verlaten. Vervolgens door heel veel voorsteden en aaneensluitende dorpjes. Het duurde wel een paar uurtjes voordat we weer het idee hadden dat we op de groene weg zaten. Het bleef tot de middag voortgaan op een vlakke weg. In de middag zouden we nog een uurtje klimwerk doen voor vandaag, maar het werden er twee, want het hotel dat we in Bockholtz op het oog hadden was gesloten. Er zat niets anders op dan door te klimmen naar Wiltz. Dat heeft ons weer teruggebracht naar de mooie groene landschappen. In Wiltz hebben we overnacht in het Hotel Vieux Chateau, met daarnaast het eigenlijke Chateau, waar we een kijkje hebben genomen. We hebben onze langste tijd in Luxemburg doorgebracht, want morgenochtend zullen we België binnenrijden.

Vandaag een rustige fietsdag gehad. Vertrokken met enkele spetters, regen naar de D918 gefietst om onze aansluiting op de route weer op te pakken. Direct een forse klim op een weg waar de auto’s en motoren behoorlijk hard reden en wij eerst amper vooruit kwamen. Na een kleine 3 km was dit probleem opgelost en sloegen wij rechtsaf richting Distroff en Base-Ham. Bij Base-Ham de Moezel weer opgezocht en eventjes met de rivier meegefietst. Wij kwamen ook langs vier koeltorens van centrales voor kernenergie. Gisteren nog een salade Nicoise op en toch maar even gecontroleerd of ik lichtgevend geworden was. Bij een uiteraard objectieve controle bleek dit gelukkig niet het geval te zijn. De stijgingen en dalingen waren vandaag redelijk glooiend. Bij Dudelange, na ingewikkelde bewegingen, over snelweg, over spoor, weer over spoor, over een snelweg en dan uitkomen op de Rue de la Ferme en zo Luxemburg binnen gefietst. Vanaf de grens tot Luxemburg-Stad is ca 18 km. De laatste 7 km hadden wij een onwaarschijnlijk fietspad. Geheel buiten de stadswegen loopt er in het dal langs het riviertje de Alzette een fietspad waardoor je je in het bos waant, terwijl er hoog naast je een stad met wegen en mensen is waar je geheel geen weet van hebt. Dit fietspad is tot in het centrum te volgen en je kan dan met een lift naar boven naar het oude stadshart. Als je boven bent is het erg fascinerend om dan te zien hoe beneden een stadspark met wandel- en fietspaden door het dal onder de hoge bruggen doorgaat. Lekker op een terrasje nog genoten van een pilsje en daarna voor Kees de Bank van Luxemburg bezocht. Kees foto volgt. In de stad werden wij ingehaald door een stoet oldtimers, waar veel belangstelling voor was. Vanavond tijdens onze wandeling door het oude centrum, zagen wij de oldtimers voor het stadhuis opgesteld staan. De prijsuitreiking was net geweest. De winnaar had de volle grande bouteille Champagne nog triomfantelijk in zijn handen. Lekker gegeten, tijdens de regen, en weer droog teruggelopen naar ons hotel.

Vanmorgen een verrassend begin: een blauwe hemel, dus de zonnebrillen en petjes weer eens uit de tassen gehaald. Gisteravond was ook verrassend. Een hotel vinden in een klein dorp en dan zo’n geweldige keuken treffen. Dat was echt wel genieten. Verder was het een dag met een gaatje. Eerst de extra gefietste kilometers vanaf het hotel terugfietsen. Dan komen we rond koffietijd twee Nederlandse mannen tegen, die op weg zijn naar Barcelona. Zij waren net als wij twee jaar geleden naar Santiago en verleden jaar naar Rome gefietst. We hebben gezellig een uurtje staan kletsen. In de middag kwamen we twee Nederlandse wandelaars tegen. Zij gaan in delen naar Rome lopen. En die hadden ook wel zin in een praatje. Inmiddels was de zonneschijn voorbij door de bewolking. Wij hadden het evengoed warm genoeg. De hellingen zijn weer wat hoger en dus doen we niet zoveel kilometers per uur. We hadden even het idee dat we al in de Ardennen beland waren. Maar vandaag zitten we nog in de Moselle en morgen gaan we Luxemburg binnen en zullen we Frankrijk achter ons laten.

Vanochtend eerst weer de gebruikelijke inkopen gedaan voor de picknick en voor de drankvoorraad. Het is met winkels, horeca en hotels niet dik gezaaid in deze streek van de Meurthe en de Moselle. Dus we moeten op alles voorbereid zijn. We maken tijdens onze route nog al eens een slalombeweging om niet op de grotere wegen te hoeven fietsen. Vandaag was dat ook weer het geval. Van Lunéville naar Maixe, Serres, Hoéville, Mocel sur Seille, Pettoncourt, Cambrey (onze picknickplaats op het dorpsplein), Château-Salins, Puttigny, Vannecourt, Château-Bréhain naar Oron. Bij Oron hebben wij de route verlaten. Eerst even gebeld of er 7 km verderop wel een kamer voor ons beschikbaar was en dat was het geval. Toen doorgefietst naar Delme. Weer lekkere klimmen gehad al komen wij minder hoog en is het een heuvelachtig landschap geworden. Maar de natuur om ons heen blijft schitterend.

Nu nog enkele cijfers: Totaal in 16 dagen 1.067 km gefietst. Sts Maries de la Mer tot Delme 946 km. Volgens het boekje 878 km. Totale fietstijd 72 uur en 3 minuten. Wat overige zaken zoals, Rastaatje nog niet gezien, vandaag wel twee fietsers uit Groesbeek tegengekomen. De wijn tijdens het eten smaakt steeds weer prima. Tot op heden hebben wij nog geen cava’s gecontroleerd dus een glaasje uit het vat van Kees en Nico houden wij nog maar even tegoed. Op woensdagmiddag kwamen wij langs lege tennisbanen, helaas hadden wij onze rackets niet bij ons, anders…. De fiets van Marijke had alleen wat beschadigingen en een verbogen beschermstang. Dit laatste zelf verholpen. De laatste dagen met een stevige tegenwind te maken gehad. De wind is al iets gedraaid uit het Noorden, naar het Noordnoordoost, maar dit is nog veel te weinig. We wachten het verder gewoon af.