Fietsen naar Compostela

Beste familie, vrienden en kennissen,

Van verschillende kanten hebben wij gehoord dat iedereen veel plezier beleefd heeft aan onze site van onze fietstocht naar Santiago de Compostela. Omgekeerd hebben wij, de zes fietsers, ook volop genoten van jullie reacties. De aanmoedigingen, de nieuwtjes en andere reacties zijn bij ons vrijwel direct op de communicator binnengekomen. Bij een drink- of eetpauze werd tegelijk een “voorleesuurtje” gehouden. Wij hebben er veel plezier aan beleefd en vooral veel energie uitgehaald.

Van onze website-beheerders hebben wij gehoord dat er een oplopend aantal bezoekers aan de site was. Er waren gemiddeld per dag wel 80 bezoekers die onze site bezochten. Van velen hebben wij een reactie ontvangen.

Bij deze willen wij iedereen daarvoor hartelijk bedanken. Als dank, en bewijs dat we het echt gehaald hebben, sturen wij hierbij een foto die gemaakt is bij aankomst op het plein voor de kathedraal in Santiago.

De groeten van ons allen,

Ank, Bertie, Marijke, Kees, Jan en Piet

Over de etappe naar Santiago is nog niets vermeld. Voor de laatste keer dan een bericht. Deze rit had nog een venijnig staartje met acht zware klimmen van honderden meters stijging en en daling. Bij aankomst bij het bord van Santiago hebben we elkaar gezoend, gefeliciteerd en foto’s gemaakt. En op het plein voor de kathedraal de hele ceremonie weer: zoenen en foto’s maken, als ook andere mensen die wij onderweg ontmoet hadden gefeliciteerd en foto’s van elkaar gemaakt. Het was 1 groot feest!!!!!

Wij vliegen donderdag terug.

Alle mensen, die ons zo trouw gevolgd hebben, reuze bedankt voor alle berichten van steun en aanmoediging. Na het bericht van aankomst in Santiago zijn er ontstellend veel felicitaties gestuurd. Onze dank is groot hiervoor.

Met dit bericht wordt HET VERHAAL van onze zes en een halve week op de fiets naar Santiago beeindigd!!!

Groetjes van Marijke en van allemaal.

BELANGRIJK BERICHT

WIJ, KEES, ANK, JAN, BERTIE, PIET EN MARIJKE ZIJN ZOJUIST
SANTIAGO DE COMPOSTELA BINNEN GEFIETST.

NU OP NAAR DE KATHEDRAAL

(bericht van ca. 12.50 uur)

Vandaag laat gestart, we konden pas om acht uur ontbijten zodat we om negen uur op de fiets zaten. Omdat het weer voor ons toch wel heel belangrijk is, nog maar even de situatie van vandaag. In de mist een moeilijke klim van 12 km afgelegd. Daarna heerlijk koffie gedronken in een taverne op 720 meter hoogte. We waren gestart op het niveau van 330 meter. We dachten dat we daarna alleen maar zouden dalen maar niets was minder waar. Na een leuke afdaling kwam er dan ineens weer een heftige klim van soms meer dan tien procent, toch wel een kik als je dat weer haalt, en iedereen haalde het natuurlijk weer met inmiddels zoveel kilometers in de benen.

Ons einddoel voor vandaag was Melide, hier hadden wij onze slaapplaatsen geregeld. Toen wij in Melide aankwamen, hebben we overlegd of het niet verstandig zou zijn om nog een kleine 20 km verder te fietsen, zodat de afstand tot Santiago morgen overbrugd zou kunnen worden en zo is het gebeurd: verder fietsen naar Arzua. Dit viel toch nog enigszins tegen, maar zoals steeds hebben wij het weer gehaald.

We zitten nu heerlijk op het zonnige terras van het hotel te genieten van een lekker biertje.

Nog 1 nacht slapen en dan …………..

De groeten van ons allemaal

Piet

Voelen wij ons pelgrim is ons gevraagd. Buiten de berichtjes op onze site horen we niets van wat er in Nederland en de rest van de wereld gebeurt; we missen het niet.

In een grote stad als Leon op een terrasje is het gevoel minder, maar een dag later in een bergdorp is het gevoel er weer helemaal: een dorpsherberg vol Camino-gangers die voor 8 euro het pelgrimsmenu bestellen en met een fles wijn en water op tafel met elkaar belevenissen uitwisselen.

Vanaf de Spaanse grens zijn er heel veel pelgrims, wel meer lopers dan fietsers; het wederzijds respect is erg groot. Het is leuk te horen wat een ieder er toe gebracht heeft deze tocht te ondernemen.
Ik zelf ben blij dat ik de tocht niet alleen maar met anderen doe. Het hoofd zit vol ervaringen, belevenissen en gevoelens. Vele kun je overdragen of laten zien, een aantal zal je echter nooit kunnen vertellen en dan is het fijn dat je in je naaste omgeving mensen hebt die je wel begrijpen.

Nu de tocht van vandaag: een Belg schreef ooit dat er in de laatste dagen geen meter meer vlak is. Hij had gelijk. Wat maakt het uit. Nog 107 km. Die komen er zeker.

Het weer is nog steeds met ons.

Groeten

Jan

Volgens ons Jacobusboek wordt het vandaag een zware route. Uiteindelijk moeten we 25 km klimmen om de pas te overbruggen. Om 8.00 uur met 8 graden vertrokken; we waren vol spanning wat ons te wachten zou staan. Eigenlijk viel het alles mee. Om 12.30 uur waren op het hoogste punt, Alto de Poio. Het was de bedoeling om daar te lunchen, maar het weer (donkere wolken) liet dat niet toe. Dus afdalen! Om 14.30 uur aan de lunch en daarna regen!
Het was een geweldige tocht met schitterende uitzichten, het klimmen was de moeite waard!

Aan het eind van de dag naar voetbal(?) van Nederland gekeken, met geknepen billen.

Euforie over de bedwinging van de collen overheerst. Wij zijn van 600 naar 1300 m geklommen.

Morgen gaan we weer een stapje verder naar ons ultieme einddoel: Santiago!!

Groet van ons allen.

Kees

Voor het eerst gaat de hele route van vandaag over de doorgaande weg. Het landschap is veel groener, er zijn fruitbomen, wijngaarden en begroeide bergen. Het dorp Cacabelos is het centrum van de Bierzo-wijnen.

Villafranca ligt halverwege de route van vandaag en hier begint ook de laatste etappe van het routeboek. Nog 209 km naar Santiago. Van hieruit stijgt de weg langzaam tussen de bergen door, als aanloop naar de laatste echte berg voor morgen. Daarom is het een makkelijke dag en komen we om half een in het hotel aan.

Tijdens de lunch brak het onweer los, daarna wordt het weer zonnig en warm. Op diverse plaatsen lag een dikke modderstroom op de weg als gevolg van het onweer van afgelopen nacht. De middag hebben we doorgebracht op het grote terras van Marijke en Piet. Daar hebben we de rest van de route naar Santiago voorbereid. Het diner begon wat later dan normaal, want het zware onweer en noodweer met grote hagelstenen zorgden voor uitval van de stroom.

Morgen wacht ons een klim naar 1.300 meter. In ieder geval moeten we onderweg inkopen doen, want in Ambasmestas is er niets.

Het gaat goed!!!

Ank

Vandaag de eerste van 2 zware bergetappes. Gisteren waren we al van 800 naar 1.150 m geklommen, vandaag verder naar 1.500 m, daarna weer 100 m dalen en klimmen naar de absolute top van 1.510 m. Het ging erg goed met de groep en na de gebruikelijke activiteiten op de top (foto, blijdschap, uitrusten) naar beneden.

Dit was werkelijk schitterend: prachtige uitzichten vanaf het dak van de wereld. Onderweg moesten we nog stoppen voor een grote kudde schapen, op weg naar grazige streken.

Halverwege de daling was er pas gelegenheid voor koffie in een klein gehucht. Opmerkelijk was dat de voertaal in de kroeg (en ook op de top) trouwens Nederlands en een beetje Vlaams was.
Beneden kwamen we in een grote stad, Ponferrada. Die viel tegen, een mislukte mengeling van te oude en nieuwe gebouwen.
Piet leidde ons echter met een bezoek aan de oude burcht, een terrasje en de plaatselijke Italiaan naar een aangename avond.

Het weer blijft ons goedgezind: toen we vanmorgen vertrokken stopte de regen, op de berg was het zoals gebruikelijk fris, in de stad warm en toen we in bed lagen, barstte het onweer los.

Nog 234 km naar Santiago!

Bertie

We hebben het laatste stuk over de bijna vlakke hoogvlakte gereden. Na Astorga het gebergte in. Geen graan-, bieten-, aardappelen- of zonnenbloemvelden meer, ofschoon sommige akkers alweer geploegd waren, nadat de gerst was geoogst. Nu verder ruig terrein.

We hebben de eerste helft afgelegd van de weg op de eerste hoge berg (van de Pyrejaen, zo door ons genoemd). Dat viel niet tegen.

Rabanal is een klein bergdorp, maar heeft wel zes verschillende overnachtingsmogelijkheden, van refugio tot hostal. De muren van de gebouwen zijn veelal opgetrokken met stenen van ongelijke grootte en dikte.

Vanuit het dorp hebben we een mooi uitzicht op de bergen, die wij morgen van dichtbij gaan bekijken.

Groeten, Marijke

Vanochtend de mooie stad Leon via een culturele route verlaten. We hadden wel 8 km nodig om de stad helemaal achter ons te laten. De eerste twee klimmetjes waren lastig, omdat we al enkele dagen nauwelijks geklommen hadden. Het peleton had toch weer enige moeite om de juiste spieren te activeren.

Het was drukkend warm en de lucht gaf aan dat er wel onweer zou komen. Tijdens onze tocht door het rommelige landschap veranderde de lucht steeds weer. Reden wij eerst weg van de donderlucht, bleek dat wij daarna rechtstreeks de donderlucht in zouden rijden.

Tijdens onze koffiepauze begon het ineens hard te regenen, maar na een minuut of tien was het alweer droog. Een kilometer of vier voor Hospital de Orbigo begon het zachtjes te regenen, maar dit duurde niet lang. Eindelijk is dan toch nog de onweersbui losgebarsten.

Ik kijk nu vanuit onze kamer in een Hostal uit over een mooie brug met wel 18 gemetselde bogen. De rivier kan zo breed worden als de brug. De brug is gebouwd door Don Suero de Quinones (dit is ook de naam van ons Hostal). Achter de brug staat een kerk met op de toren en op de nok ooievaarsnesten. Af en toe probeert een jong of hij al vliegen kan, nog niet dus. Vanavond zal de brug verlicht zijn.

Morgen begint het echte werk weer. Wij zullen de komende dagen nog twee bergen met meerdere toppen moeten beklimmen en zullen boven de 1500 meter uitkomen. Maar ook dit karwei zullen we wel klaren.

De groeten van de fietsclub.

Piet